In de Biechtstoel: Rob Vlemmings

In dit artikel:

Ruim tien jaar geleden stapten Rob Vlemmings en Marcel Bosmans in het ownership van het Gemerts Nieuwsblad; dat markeert in deze kerstspecial Robs ‘dubbelbiecht’. Rob, geboren in Veghel maar opgegroeid in Gemert, begon zijn loopbaan in een sportzaak, werkte een jaar in een boekenwinkel en werkte zich vanaf 2006 op binnen de krant als acquisiteur en later mede‑directeur. De cirkel is volgens hem rond: als jongen verspreidde hij de lokale krant, nu staat hij aan het roer.

Rob gelooft vooral in het hier en nu; religieus is hij niet, maar bij belangrijke familiegebeurtenissen steekt hij graag een kaarsje aan — niet in een overtuiging van miraculeuze uitkomsten, maar als ritueel en steun, zeker sinds het overlijden van zijn ouders kort na elkaar. Zijn voornaamste deugd is eerlijkheid: onrecht kan hij slecht verdragen, al leert hij zichzelf tegenwoordig te focussen op wat hij wél kan beïnvloeden. Dat blijkt ook in kleine zaken: als fervent PSV‑supporter raakt hij vroeger lang van slag door onterechte uitslagen, nu relativeert hij sneller.

Als 'zonde' noemt Rob gebrek aan lichaamsbeweging. Hij traint twee keer per week het JO14‑3‑team van VV Gemert — waarin zijn zoon Luuk speelt — en speelt maandelijks een 7x7‑toernooi voor 35+, maar wil meer aan zijn conditie doen. Het belangrijkste in zijn leven is zijn gezin: zijn vrouw Karin en hun zonen Luuk (13) en Ravi (11). Hij omschrijft zichzelf als familiemens en hecht ook veel waarde aan gezondheid en er zijn voor mensen die het moeilijk hebben.

Wat hem het meest tegen de borst stuit, is klagen; hij prefereert een oplossingsgerichte houding (“Samen Sterk, maar ook Samen Sterker”) en maakt zich zorgen over grotere thema’s zoals de toekomst van woningbezit voor zijn kinderen en de huidige landelijke politiek. Genot vindt hij langs de lijn bij de kinderen — handbal van de jongste, voetbal van de oudste — en in wandelingen met zijn vrouw en hond, al blijft daar door het ondernemerschap te weinig tijd voor.

Praktische vaardigheden zou hij liever afkijken van zijn broer, een handige ondernemer die ook hielp bij hun nieuwe huis. Een deur waar hij graag achter zou kijken is die van PSV‑technisch directeur Ernest Stewart: hoe ontstaan transfers en hoe wordt met die verantwoordelijkheid omgegaan? Emotioneel raakt hem het verlies van zijn ouders: hij zou graag nog eens een weesgegroetje met hen willen bidden; zijn kinderen praten nog dagelijks over hun opa en oma.

Afsluitend is Rob zichtbaar trots dat Gemert Media dit jaar tien jaar bestaat. Die mijlpaal wijt hij aan de inzet van (oud‑)medewerkers, adverteerders en lezers — waarvoor hij publiekelijk zijn dank uitspreekt.