Brilslangbrilhersteller

In dit artikel:

Vanaf de vijfde klas (nu groep 7) vertelt Simon dat zijn liefde voor schrijven en lezen is ontstaan. In de jaren ’60 bracht een bovenbuurman, die bij de Arbeiderspers als drukker werkte, stapels kinderboeken mee naar hun huis in de Amsterdamse Jordaan; die leende hij tegen een paar dubbeltjes uit aan straatgenoten — al kreeg hij de helft nooit terug. Zijn vroege enthousiasme voor schrijven werd vooral aangewakkerd door meester Van der Wegen, die de klas kennis liet maken met het opstel als genre.

Voor zijn eerste opstel over dieren bedacht Simon een brilslang: geen gevaarlijke cobra maar een vriendelijke boekenliefhebber die zó van lezen houdt dat een ongeluk in de boekenkast zijn bril in tweeën brak nadat vier Arendsoog-bandjes waren omgevallen. De verteller brengt de gebroken bril naar een reparateur — het woord opticien kende hij nog niet — die de ruil accepteert in boeken uit diezelfde serie. Met het herstelde brilletje kan de slang meteen verder lezen, en het verhaal over dit kleinbeeldige brilletje en de boekenhandel maakte indruk toen meester Van der Wegen het in de klas voorlas.

De vrolijke reacties van klasgenoten waren doorslaggevend: dat moment markeerde het begin van Simons blijvende plezier in schrijven. De anekdote illustreert hoe vroeg lezen, een stimulerende leraar en kleine interacties in de buurt samen kunnen leiden tot een levenslange liefde voor het schrijven.